/

Milkną organy i dzwony, a ołtarze zostają obnażone. Poznaj symbolikę Wielkiego Czwartku

fot. pixabay.com

Dzisiaj w Kościele Katolickim obchodzimy Wielki Czwartek. W tym dniu rozpoczynamy Triduum Paschalne – najważniejszy czas roku liturgicznego.

W tym dniu katolicy wspominają Ostatnią Wieczerzę i ustanowienie sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa, a także czuwanie Jezusa w Ogrodzie Oliwnym, jego pojmanie i zdradę przez Judasza.

Wielki Czwartek jest dniem pełnym symboliki. Tego dnia w kościołach zamilkną organy i dzwony, zgasną również wieczne lampki i zostaną obnażone ołtarze.

Msza Krzyżma

W Wielki Czwartek w godzinach porannych biskup odprawia Mszę Krzyżma. W trakcie tej liturgii błogosławi on olej chorych, olej katechumenów i konsekruje krzyżmo.

Jak czytamy w Mszale Rzymskim, Mszę Krzyżma uważa się za jeden z głównych przejawów pełni kapłaństwa biskupa i znak ścisłej łączności kapłanów z jego osobą.

Albowiem świętym krzyżmem konsekrowanym przez biskupa namaszcza się nowo ochrzczonych i naznacza bierzmowanych. Przez namaszczenie olejem katechumenów przygotowuje się ich i usposabia do przyjęcia chrztu. Wreszcie olej chorych pokrzepia tych, którzy zapadli na zdrowiu – czytamy w Mszale Rzymskim.

W trakcie tej mszy księża odnawiają również swoje przyrzeczenia kapłańskie.

Wypada, aby w tym dniu zebrali się księża z całej diecezji. W ten sposób podkreślają oni swoją jedność z Kościołem i biskupem. Niestety w tym roku, ze względów pandemicznych we Mszy Krzyżma uczestniczyli tylko wyznaczeni księża.

Msza Wieczerzy Pańskiej

Tą mszą rozpoczyna się Triduum Paschalne.

Zgodnie z najdawniejszą tradycją Kościoła, w dniu dzisiejszym nie wolno
odprawiać Mszy świętych bez udziału ludu. W godzinach wieczornych,
w porze najbardziej odpowiedniej, odprawia się Mszę Wieczerzy Pańskiej, z pełnym uczestnictwem całej miejscowej wspólnoty – czytamy w Mszale Rzymskim.

W tym roku biskup pozwolił księżom pozostającym w izolacji, na odprawienie mszy bez wiernych. Pozwolił również na odprawienie dwóch Mszy Wieczerzy Pańskiej, aby w liturgiach mogło uczestniczyć jak najwięcej wiernych.

Pierwszym znakiem tego dnia jest puste tabernakulum.

Tabernakulum ma być puste. Do Komunii św. duchowieństwa i wiernych na dziś i na dzień jutrzejszy należy podczas tej Mszy św. konsekrować
odpowiednią ilość chleba. Konsekruje się również hostię przeznaczoną do wystawienia w Grobie Pańskim – czytamy w mszale.

Puste tabernakulum jest po to, aby wszyscy wierni mogli przyjąć Komunię Świętą konsekrowaną w trakcie mszy. To sprawia, że znak spożywania jednego chleba i picia z jednego kielicha staje się bardziej czytelny. W ten sposób wszyscy wierni wraz z apostołami uczestniczą w Ostatniej Wieczerzy.

Kolejnym znakiem jest zamilknięcie dzwonów i organów.

Odmawia się Chwała na wysokości. W czasie śpiewania hymnu uderza
się w dzwony; po zakończeniu hymnu dzwony milkną aż do Wigilii Paschalnej – czytamy w Mszale Rzymskim.

Zamilknięcie dzwonów jest wymownym znakiem. Wprowadza nas w ciszę i zadumę tych dni.

W trakcie Mszy Wieczerzy Pańskiej odbywa się także obrzęd Mandatum, czyli umycia nóg. Gest ten ma oznaczać postawę pokory, ale przede wszystkim ofiarnej służby i miłości, jaką powinni cechować się uczniowie Jezusa.

Ministranci prowadzą wybranych mężczyzn do ław przygotowanych
w odpowiednim miejscu. Kapłan, jeśli trzeba, zdejmuje ornat i podchodzi
do każdego z mężczyzn, polewa wodą jego stopy i wyciera je, z pomocą
ministrantów – czytamy w mszale.

W tym roku, ze względów epidemicznych, biskup zalecił pominięcie tego obrzędu.

Ostatnim znakiem tego dnia jest przeniesienie Najświętszego Sakramentu do ciemnicy.

Po modlitwie po Komunii kapłan, stojąc przed ołtarzem, nakłada
kadzidło do kadzielnicy, klęka i okadza Najświętszy Sakrament potrójnym rzutem. Następnie otrzymuje welon, bierze puszkę i okrywa ją welonem. Najświętszy Sakrament przenosi się w procesji na miejsce przechowania przygotowane w odpowiednio ozdobionej kaplicy. Na czele procesji niesie się krzyż, a przy Najświętszym Sakramencie świece i kadzielnicę. W tym czasie śpiewa się hymn Sław, języku, tajemnicę – mówi mszał.

Sław języku Tajemnicę – jest to hymn wysławiający Eucharystię i Chrystusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Jego autorem jest święty Tomasz z Akwinu. Pieśń pochodzi z XIII wieku. Za jej odśpiewanie w tym dniu możemy uzyskać odpust zupełny.

Po procesji, w ksiądz w raz z asystą idzie w ciszy do zakrystii. Po zakończeniu obrzędów obnaża się ołtarz.

Następnie obnaża się ołtarz i, jeśli to możliwe, wynosi się krzyże
z kościoła. Krzyże, które pozostały w kościele, wypada zasłonić – instruuje nas Mszał Rzymski.

Obnażenie ołtarza symbolizuje opuszczenie Jezusa przez uczniów i odarcie Go z szat.

Po Mszy Świętej adoruje się Najświętszy Sakrament w ciemnicy.

Należy zachęcić wiernych, aby przez pewien czas, zależnie od warunków miejscowych, adorowali Najświętszy Sakrament w kaplicy przechowania – czytamy w mszale.